Finansal Yönetim ve Mali Analiz Ders Notları

Temel Kavramlar

• Finansal Yönetim: Bir faaliyet için gerekli fonların tedariki ve bu fonların etkin kullanımıyla ilgili olup; temel olarak yatırım, finansman ve kâr payı dağıtımı kararlarını kapsayan süreçtir.
• Sermaye Bütçelemesi: Şirketin faaliyetlerini gerçekleştirmek amacıyla arazi, bina ve makine gibi duran varlıklara yapacağı uzun vadeli yatırımların planlanması ve yönetilmesi sürecidir.
• Çalışma Sermayesi Kararları: Şirketin nakit, alacak ve stok gibi dönen varlıklarına yapılan yatırımların miktarını ve bileşimini belirleyen, kısa vadeli varlık yönetimine odaklanan kararlardır.
• Değer Maksimizasyonu: Belirli bir risk düzeyinde, yatırımların getirisinin sermaye maliyetini aşmasıyla sağlanan ve net nakit geliri ile riski temel alan modern finansal yönetim amacıdır.
• Anglo-Amerikan Yaklaşımı: Finansal piyasaların etkin olduğu varsayımıyla, temel finansal hedefin ortakların servetini yani özsermayenin piyasa değerini maksimize etmek olduğunu savunan yaklaşımdır.
• Avrupa ve Japonya Yaklaşımı: Şirketin sadece ortaklarını değil; çalışanlar, tedarikçiler ve toplum gibi tüm menfaat sahiplerinin çıkarlarını uyumlaştırarak toplam şirket değerini artırmayı hedefleyen sosyal adalet vurgulu yaklaşımdır.
• Temsil Sorunu (Agency Problem): Sahiplik ve yöneticiliğin ayrışması sonucunda, profesyonel yöneticilerin ortakların menfaatleri yerine kendi kişisel çıkarlarını gözetmesiyle ortaya çıkan çıkar çatışmasıdır.
• Kurumsal Yönetim: Şirketin faaliyetlerini düzenleyen kurallar bütünü olup; ortaklar, yönetim kurulu ve yöneticiler arasındaki hak ve sorumlulukları tanımlayan yönetim ve kontrol sistemidir.
• Nakit Bütçesi: Belirli bir süre içindeki nakit giriş ve çıkış tahminlerini ayrıntılı göstererek, şirketin nakit ihtiyacını veya fazlasını saptayan kısa vadeli planlama aracıdır.
• Proforma Tablolar: Gelecek bir dönem için tahmini olarak hazırlanan gelir tablosu ve bilançoyu ifade eden, fon miktarındaki değişimlere göre düzenlenen geniş kapsamlı planlama araçlarıdır.
• Minimum Kasa: İşletmelerin emniyet amacıyla ellerinde bulundurdukları, genellikle satışların %1'i civarında olan ve planlamada nakit çıkışı olarak kabul edilen nakit stokudur.
• Finansman Kararı: Varlıklara yapılacak yatırımlar için gerekli olan kaynağın, vade ve maliyet unsurları dikkate alınarak hangi piyasalardan ve nasıl temin edileceğine ilişkin kararlardır.
• Finansal Yönetim: Fonların tedariki ve etkin kullanımı; yatırım, finansman ve kâr payı kararlarını kapsar.
• Temsil Sorunu: Şirket ortakları (asiller) ile yöneticiler (temsilciler) arasındaki çıkar çatışması.
• Değer Maksimizasyonu: Yatırım getirisinin sermaye maliyetini aşmasıyla yaratılan ekonomik değerin en üst düzeye çıkarılması.
• Nakit Bütçesi: Belirli bir dönemdeki nakit giriş ve çıkışlarını gösteren likidite planlama aracı.
• Proforma Tablolar: Gelecekteki faaliyet sonuçlarını gösteren tahmini bilanço ve gelir tabloları.
• Minimum Kasa: Emniyet amacıyla elde bulundurulması gereken, genellikle satışların %1'i civarındaki nakit stoku.
• Minimum Kasa: İşletmelerin emniyet amacıyla bulundurduğu, genellikle satışların %1'i civarında olan ve planlamacı tarafından nakit çıkışı kabul edilen nakit stokudur.
• Proforma Bilanço: Gelecek dönemler için hazırlanan tahmini bilançodur; aktif ve pasif toplamlarını dengelemek için Kasa veya Banka Borçları hesapları dengeleyici olarak kullanılır.
• SMM/Satışlar Oranı: Şirket faaliyetleri istikrarlı olduğunda, Satılan Malın Maliyetini geçmiş dönem eğilimlerine dayanarak tahmin etmek için kullanılan nispeten sabit rasyodur.
• Ağırlıklı Ortalama Tahsil Süresi (A.O.T.S.): Şirketin alacaklarını ortalama kaç günde tahsil ettiğini gösteren ve mevsimsellik içermeyen şirketlerde proforma alacak tahmini için kullanılan süredir.
• Stok Dönme Çabukluğu (S.D.Ç): Satılan malın maliyetinin ortalama stok değerine bölünmesiyle hesaplanan ve proforma tablolarda dönem sonu stok miktarını bulmaya yarayan verimlilik oranıdır.
• Kendiliğinden Oluşan Kaynaklar: Satış hacmindeki artışa paralel olarak banka kredisi gibi pazarlığa tabi olmadan otomatik olarak artan ticari borçlar ve tahakkuk etmiş giderlerdir.
• Satışların Yüzdesi Yöntemi: Bilanço kalemleri ile satışlar arasında yüzdesel bir ilişki olduğunu varsayarak, finansman ihtiyacını süratle belirlemeye olanak tanıyan tahminleme yöntemidir.
• Başabaş Analizi: Faaliyet kârının sıfır olduğu noktayı belirleyen, şirketin zarar etmemesi için yapması gereken minimum satış miktarını saptayan analiz türüdür.
• Sabit Maliyetler: Üretim hacminden bağımsız olan, ancak üretim miktarı arttıkça birim başına düşen payı azalan amortisman, kira ve yönetici maaşları gibi giderlerdir.
• Değişken Maliyetler: Üretim hacminin bir fonksiyonu olarak artan veya azalan, ancak birim başına tutarı (hammadde ve direkt işçilik gibi) sabit kalan maliyet kalemleridir.
• Katkı Payı (Marjı): Birim satış fiyatı ile birim değişken gider arasındaki farktır ve her birim satışın sabit giderleri karşılamaya ne kadar katkı sağladığını ifade eder.
• Faaliyet Kaldıracı: Sabit giderlerin varlığı nedeniyle satışlardaki yüzdesel değişimin, faaliyet kârında (FVÖK) daha yüksek oranlı bir dalgalanmaya yol açması durumudur.
• Oto-finansman: Şirketin elde ettiği vergi sonrası net kârın dağıtılmayarak bünyede bırakılan kısmıyla sağladığı, ek finansman ihtiyacını azaltan iç kaynaktır.
• Finansman Açığı: Proforma bilançoda öngörülen yatırımların (aktifler), öngörülen kaynaklardan (pasifler) fazla olması durumunda ortaya çıkan ek fon ihtiyacıdır.
• Nakit Bütçesi: Belirli bir dönemdeki nakit giriş ve çıkışlarını gösteren, nakit fazlası veya açığını belirleyen kısa vadeli planlama aracıdır.
• Proforma Bilanço: Gelecekteki bir tarihteki tahmini finansal durumu gösteren tablodur; dengeleyici hesaplar olarak Kasa ve Banka Borçları kullanılır.
• Başabaş Noktası: Toplam gelirlerin toplam maliyetlere eşit olduğu, faaliyet kârının sıfır olduğu üretim veya satış düzeyidir.
• Faaliyet Kaldıracı: Maliyet yapısındaki sabit giderlerin varlığı nedeniyle, satışlardaki değişimin faaliyet kârına katlanarak yansımasıdır.
• Katkı Payı: Birim satış fiyatı ile birim değişken maliyet arasındaki farktır ($F - d$).

Önemli Formüller

Temel Kavramlar

• Minimum Kasa: İşletmelerin emniyet amacıyla bulundurduğu, genellikle satışların %1'i civarında olan ve planlamacı tarafından nakit çıkışı kabul edilen nakit stokudur.
• Proforma Bilanço: Gelecek dönemler için hazırlanan tahmini bilançodur; aktif ve pasif toplamlarını dengelemek için Kasa veya Banka Borçları hesapları dengeleyici olarak kullanılır.
• SMM/Satışlar Oranı: Şirket faaliyetleri istikrarlı olduğunda, Satılan Malın Maliyetini geçmiş dönem eğilimlerine dayanarak tahmin etmek için kullanılan nispeten sabit rasyodur.
• Ağırlıklı Ortalama Tahsil Süresi (A.O.T.S.): Şirketin alacaklarını ortalama kaç günde tahsil ettiğini gösteren ve mevsimsellik içermeyen şirketlerde proforma alacak tahmini için kullanılan süredir.
• Stok Dönme Çabukluğu (S.D.Ç): Satılan malın maliyetinin ortalama stok değerine bölünmesiyle hesaplanan ve proforma tablolarda dönem sonu stok miktarını bulmaya yarayan verimlilik oranıdır.
• Kendiliğinden Oluşan Kaynaklar: Satış hacmindeki artışa paralel olarak banka kredisi gibi pazarlığa tabi olmadan otomatik olarak artan ticari borçlar ve tahakkuk etmiş giderlerdir.
• Satışların Yüzdesi Yöntemi: Bilanço kalemleri ile satışlar arasında yüzdesel bir ilişki olduğunu varsayarak, finansman ihtiyacını süratle belirlemeye olanak tanıyan tahminleme yöntemidir.
• Başabaş Analizi: Faaliyet kârının sıfır olduğu noktayı belirleyen, şirketin zarar etmemesi için yapması gereken minimum satış miktarını saptayan analiz türüdür.
• Sabit Maliyetler: Üretim hacminden bağımsız olan, ancak üretim miktarı arttıkça birim başına düşen payı azalan amortisman, kira ve yönetici maaşları gibi giderlerdir.
• Değişken Maliyetler: Üretim hacminin bir fonksiyonu olarak artan veya azalan, ancak birim başına tutarı (hammadde ve direkt işçilik gibi) sabit kalan maliyet kalemleridir.
• Katkı Payı (Marjı): Birim satış fiyatı ile birim değişken gider arasındaki farktır ve her birim satışın sabit giderleri karşılamaya ne kadar katkı sağladığını ifade eder.
• Faaliyet Kaldıracı: Sabit giderlerin varlığı nedeniyle satışlardaki yüzdesel değişimin, faaliyet kârında (FVÖK) daha yüksek oranlı bir dalgalanmaya yol açması durumudur.
• Oto-finansman: Şirketin elde ettiği vergi sonrası net kârın dağıtılmayarak bünyede bırakılan kısmıyla sağladığı, ek finansman ihtiyacını azaltan iç kaynaktır.
• Finansman Açığı: Proforma bilançoda öngörülen yatırımların (aktifler), öngörülen kaynaklardan (pasifler) fazla olması durumunda ortaya çıkan ek fon ihtiyacıdır.
• Nakit Bütçesi: Belirli bir dönemdeki nakit giriş ve çıkışlarını gösteren, nakit fazlası veya açığını belirleyen kısa vadeli planlama aracıdır.
• Proforma Bilanço: Gelecekteki bir tarihteki tahmini finansal durumu gösteren tablodur; dengeleyici hesaplar olarak Kasa ve Banka Borçları kullanılır.
• Başabaş Noktası: Toplam gelirlerin toplam maliyetlere eşit olduğu, faaliyet kârının sıfır olduğu üretim veya satış düzeyidir.
• Faaliyet Kaldıracı: Maliyet yapısındaki sabit giderlerin varlığı nedeniyle, satışlardaki değişimin faaliyet kârına katlanarak yansımasıdır.
• Katkı Payı: Birim satış fiyatı ile birim değişken maliyet arasındaki farktır ($F - d$).
• Faaliyet Kaldıracı: Toplam giderleri içinde sabit giderlerin payı yüksek olan şirketlerde, satışlardaki değişimin faaliyet kârı üzerinde yarattığı duyarlılık ve değişim etkisidir.
• Finansal Kaldıraç: Şirketin sermaye yapısında borç kullanması sonucunda, faaliyet kârındaki yüzdesel değişimin vergi öncesi kârı daha yüksek oranda etkilemesi durumudur.
• Finansal Başabaş Noktası: Hem %100 özsermaye hem de borç içeren sermaye yapısı seçeneklerinde pay başına kârı birbirine eşit kılan ve aktif kârlılığının faiz oranına eşitlendiği FVÖK düzeyidir.
• Toplam Kaldıraç Derecesi (TKD): Faaliyet ve finansal kaldıraç derecelerinin çarpımıyla elde edilen, satışlardaki değişimin hisse başına kâr üzerindeki toplam etkisini ölçen göstergedir.
• Faaliyet Riski: Sabit maliyetlerin yüksekliği nedeniyle başabaş noktasına ulaşmanın zorlaşması ve talep daralmalarından kârın olumsuz etkilenme olasılığının artmasıdır.
• Finansal Risk: Sermaye yapısındaki borç ve faiz yükü nedeniyle pay başına kârların oynaklığının (volatilite) artması ve şirketin yükümlülüklerini yerine getirememe ihtimalidir.
• Pozitif Kaldıraç Etkisi: Şirketin yatırımlarından elde ettiği aktif kârlılığının borçlanma maliyetinden (faizden) yüksek olması durumunda özsermaye kârlılığının artmasıdır.
• Nakit Bütçesi: Belirli bir dönemdeki nakit giriş ve çıkışlarını tahmin ederek, şirketin nakit fazlasını veya ek fon ihtiyacını belirleyen finansal planlama aracıdır.
• Minimum Kasa Mevcudu: Şirket politikası gereği operasyonel risklere karşı her ay sonunda kasada bulundurulması zorunlu tutulan, nakit açığı hesaplamalarında dikkate alınan alt sınırdır.
• Proforma Gelir Tablosu: Gelecek dönemlere ait satış tahminleri ve maliyet oranları kullanılarak hazırlanan, şirketin beklenen kârlılığını gösteren tahmini mali tablodur.
• Stok Dönme Çabukluğu: Satılan malın maliyetinin ortalama stoklara bölünmesiyle hesaplanan ve stokların bir dönemde kaç kez nakde veya alacağa dönüştüğünü gösteren verimlilik oranıdır.
• Alacak Tahsil Süresi: Şirketin kredili satışlarından doğan alacaklarını ortalama kaç günde tahsil ettiğini gösteren, nakit bütçesi girişlerini doğrudan etkileyen süredir.
• Faaliyet Kaldıracı (FKD): Sabit maliyetlerin varlığı nedeniyle satışlardaki değişimin faaliyet kârı üzerindeki etkisidir.
• Finansal Kaldıraç (FiKD): Sermaye yapısında borç (faiz) bulunması nedeniyle faaliyet kârındaki değişimin net kâr üzerindeki etkisidir.
• Toplam Kaldıraç (TKD): Faaliyet ve finansal kaldıracın bileşik etkisi; satışlardaki değişimin HBK üzerindeki etkisini ölçer.
• Finansal Başabaş Noktası: Borçlu ve borçsuz finansman seçeneklerinde hisse başına kârın eşitlendiği faaliyet kârı düzeyi.
• Ek Finansman İhtiyacı (EFİ): Proforma bilançoda öngörülen varlık artışının mevcut kaynaklarla karşılanamayan kısmı.

Önemli Formüller

Temel Kavramlar

• Faaliyet Kaldıracı: Toplam giderleri içinde sabit giderlerin payı yüksek olan şirketlerde, satışlardaki değişimin faaliyet kârı üzerinde yarattığı duyarlılık ve değişim etkisidir.
• Finansal Kaldıraç: Şirketin sermaye yapısında borç kullanması sonucunda, faaliyet kârındaki yüzdesel değişimin vergi öncesi kârı daha yüksek oranda etkilemesi durumudur.
• Finansal Başabaş Noktası: Hem %100 özsermaye hem de borç içeren sermaye yapısı seçeneklerinde pay başına kârı birbirine eşit kılan ve aktif kârlılığının faiz oranına eşitlendiği FVÖK düzeyidir.
• Toplam Kaldıraç Derecesi (TKD): Faaliyet ve finansal kaldıraç derecelerinin çarpımıyla elde edilen, satışlardaki değişimin hisse başına kâr üzerindeki toplam etkisini ölçen göstergedir.
• Faaliyet Riski: Sabit maliyetlerin yüksekliği nedeniyle başabaş noktasına ulaşmanın zorlaşması ve talep daralmalarından kârın olumsuz etkilenme olasılığının artmasıdır.
• Finansal Risk: Sermaye yapısındaki borç ve faiz yükü nedeniyle pay başına kârların oynaklığının (volatilite) artması ve şirketin yükümlülüklerini yerine getirememe ihtimalidir.
• Pozitif Kaldıraç Etkisi: Şirketin yatırımlarından elde ettiği aktif kârlılığının borçlanma maliyetinden (faizden) yüksek olması durumunda özsermaye kârlılığının artmasıdır.
• Nakit Bütçesi: Belirli bir dönemdeki nakit giriş ve çıkışlarını tahmin ederek, şirketin nakit fazlasını veya ek fon ihtiyacını belirleyen finansal planlama aracıdır.
• Minimum Kasa Mevcudu: Şirket politikası gereği operasyonel risklere karşı her ay sonunda kasada bulundurulması zorunlu tutulan, nakit açığı hesaplamalarında dikkate alınan alt sınırdır.
• Proforma Gelir Tablosu: Gelecek dönemlere ait satış tahminleri ve maliyet oranları kullanılarak hazırlanan, şirketin beklenen kârlılığını gösteren tahmini mali tablodur.
• Stok Dönme Çabukluğu: Satılan malın maliyetinin ortalama stoklara bölünmesiyle hesaplanan ve stokların bir dönemde kaç kez nakde veya alacağa dönüştüğünü gösteren verimlilik oranıdır.
• Alacak Tahsil Süresi: Şirketin kredili satışlarından doğan alacaklarını ortalama kaç günde tahsil ettiğini gösteren, nakit bütçesi girişlerini doğrudan etkileyen süredir.
• Faaliyet Kaldıracı (FKD): Sabit maliyetlerin varlığı nedeniyle satışlardaki değişimin faaliyet kârı üzerindeki etkisidir.
• Finansal Kaldıraç (FiKD): Sermaye yapısında borç (faiz) bulunması nedeniyle faaliyet kârındaki değişimin net kâr üzerindeki etkisidir.
• Toplam Kaldıraç (TKD): Faaliyet ve finansal kaldıracın bileşik etkisi; satışlardaki değişimin HBK üzerindeki etkisini ölçer.
• Finansal Başabaş Noktası: Borçlu ve borçsuz finansman seçeneklerinde hisse başına kârın eşitlendiği faaliyet kârı düzeyi.
• Ek Finansman İhtiyacı (EFİ): Proforma bilançoda öngörülen varlık artışının mevcut kaynaklarla karşılanamayan kısmı.

Önemli Formüller

Temel Kavramlar

• Faaliyet Kaldıracı: Toplam giderleri içinde sabit giderlerin payı yüksek olan şirketlerde, satışlardaki değişimin faaliyet kârı üzerinde yarattığı duyarlılık ve değişim etkisidir.
• Finansal Kaldıraç: Şirketin sermaye yapısında borç kullanması sonucunda, faaliyet kârındaki yüzdesel değişimin vergi öncesi kârı daha yüksek oranda etkilemesi durumudur.
• Finansal Başabaş Noktası: Hem %100 özsermaye hem de borç içeren sermaye yapısı seçeneklerinde pay başına kârı birbirine eşit kılan ve aktif kârlılığının faiz oranına eşitlendiği FVÖK düzeyidir.
• Toplam Kaldıraç Derecesi (TKD): Faaliyet ve finansal kaldıraç derecelerinin çarpımıyla elde edilen, satışlardaki değişimin hisse başına kâr üzerindeki toplam etkisini ölçen göstergedir.
• Faaliyet Riski: Sabit maliyetlerin yüksekliği nedeniyle başabaş noktasına ulaşmanın zorlaşması ve talep daralmalarından kârın olumsuz etkilenme olasılığının artmasıdır.
• Finansal Risk: Sermaye yapısındaki borç ve faiz yükü nedeniyle pay başına kârların oynaklığının (volatilite) artması ve şirketin yükümlülüklerini yerine getirememe ihtimalidir.
• Pozitif Kaldıraç Etkisi: Şirketin yatırımlarından elde ettiği aktif kârlılığının borçlanma maliyetinden (faizden) yüksek olması durumunda özsermaye kârlılığının artmasıdır.
• Nakit Bütçesi: Belirli bir dönemdeki nakit giriş ve çıkışlarını tahmin ederek, şirketin nakit fazlasını veya ek fon ihtiyacını belirleyen finansal planlama aracıdır.
• Minimum Kasa Mevcudu: Şirket politikası gereği operasyonel risklere karşı her ay sonunda kasada bulundurulması zorunlu tutulan, nakit açığı hesaplamalarında dikkate alınan alt sınırdır.
• Proforma Gelir Tablosu: Gelecek dönemlere ait satış tahminleri ve maliyet oranları kullanılarak hazırlanan, şirketin beklenen kârlılığını gösteren tahmini mali tablodur.
• Stok Dönme Çabukluğu: Satılan malın maliyetinin ortalama stoklara bölünmesiyle hesaplanan ve stokların bir dönemde kaç kez nakde veya alacağa dönüştüğünü gösteren verimlilik oranıdır.
• Alacak Tahsil Süresi: Şirketin kredili satışlarından doğan alacaklarını ortalama kaç günde tahsil ettiğini gösteren, nakit bütçesi girişlerini doğrudan etkileyen süredir.
• Faaliyet Kaldıracı (FKD): Sabit maliyetlerin varlığı nedeniyle satışlardaki değişimin faaliyet kârı üzerindeki etkisidir.
• Finansal Kaldıraç (FiKD): Sermaye yapısında borç (faiz) bulunması nedeniyle faaliyet kârındaki değişimin net kâr üzerindeki etkisidir.
• Toplam Kaldıraç (TKD): Faaliyet ve finansal kaldıracın bileşik etkisi; satışlardaki değişimin HBK üzerindeki etkisini ölçer.
• Finansal Başabaş Noktası: Borçlu ve borçsuz finansman seçeneklerinde hisse başına kârın eşitlendiği faaliyet kârı düzeyi.
• Ek Finansman İhtiyacı (EFİ): Proforma bilançoda öngörülen varlık artışının mevcut kaynaklarla karşılanamayan kısmı.
• Nakit Bütçesi: İşletmenin gelecekteki belirli bir dönemine ait nakit giriş ve çıkışlarını tahmin ederek, finansman gereksinimlerinin zamanını ve miktarını belirleyen planlama aracıdır.
• Minimum Kasa Düzeyi: Şirket politikası gereği likidite riskine karşı kasanın altına düşmemesi gereken, ek fon ihtiyacını tetikleyen kritik nakit eşik değeridir.
• Ağırlıklı Ortalama Sermaye Maliyeti (AOSM): İşletmenin sermaye yapısını oluşturan borç ve özsermaye gibi kaynakların, pazar değerleri üzerinden hesaplanan bireysel maliyetlerinin ağırlıklı ortalamasıdır.
• Marjinal Sermaye Maliyeti: Yeni yatırımların finansmanı için kullanılacak olan son birim kaynağın maliyetidir; yatırım kararlarında tarihi maliyet yerine bu güncel maliyet dikkate alınır.
• Vadeye Kadar Getiri: Tahvil ihraç edilerek sağlanan borç finansmanında, tahvilin piyasa fiyatını gelecekteki kupon ve anapara ödemelerine eşitleyen iskonto oranıdır.
• Vergi Kalkanı: Faiz giderlerinin vergi matrahından düşülebilmesi sayesinde borçlanmanın gerçek maliyetini vergi oranı kadar azaltan finansal avantajdır.
• Finansal Varlıkları Fiyatlama Modeli (FVFM): Özsermaye maliyetini; risksiz faiz oranı, hissenin beta katsayısı ve piyasa risk primi değişkenlerini kullanarak sistematik risk bazlı hesaplayan modeldir.
• Gordon Büyüme Modeli: Hisse senedi maliyetini, ödenen son kâr payının beklenen sabit büyüme oranıyla geleceğe taşınması ve cari fiyata bölünmesiyle bulan değerleme yöntemidir.
• İmtiyazlı Pay Maliyeti: Sabit temettü ödemesi taahhüt edilen imtiyazlı hisselerde, dönemlik sabit temettü tutarının payın cari piyasa fiyatına bölünmesiyle elde edilen maliyet oranıdır.
• Faaliyet Riski: İşletmenin satış hacmi, fiyatlar ve maliyet yapısındaki belirsizlikler nedeniyle faaliyet kârında (FVÖK) meydana gelebilecek değişkenliklerin yarattığı risktir.
• Finansal Risk: İşletmenin sermaye yapısında borç kullanması ve buna bağlı sabit faiz giderleri nedeniyle net kârda oluşan ek değişkenlik ve iflas riskidir.
• Optimal Sermaye Yapısı: İşletmenin toplam sermaye maliyetini (AOSM) minimize ederken, toplam şirket değerini maksimize eden borç ve özsermaye bileşim noktasıdır.
• Nakit Bütçesi: İşletmenin gelecekteki nakit giriş ve çıkışlarını tahmin ederek likidite ihtiyacını planladığı araçtır.
• AOSM (WACC): Borç ve özsermayenin sermaye yapısındaki paylarına göre ağırlıklandırılmış ortalama maliyetidir.
• Faaliyet Riski: İşletmenin faaliyet kârındaki değişkenliktir; sabit maliyetlerin oranıyla ilgilidir.
• Finansal Risk: Sermaye yapısında borç kullanılmasından kaynaklanan ek risktir.
• Gordon Modeli: Hisse senedi değerini ve maliyetini beklenen sabit kâr payı büyümesine göre hesaplayan modeldir.

Önemli Formüller

Temel Kavramlar

• Nakit Bütçesi: İşletmenin gelecekteki belirli bir dönemine ait nakit giriş ve çıkışlarını tahmin ederek, finansman gereksinimlerinin zamanını ve miktarını belirleyen planlama aracıdır.
• Minimum Kasa Düzeyi: Şirket politikası gereği likidite riskine karşı kasanın altına düşmemesi gereken, ek fon ihtiyacını tetikleyen kritik nakit eşik değeridir.
• Ağırlıklı Ortalama Sermaye Maliyeti (AOSM): İşletmenin sermaye yapısını oluşturan borç ve özsermaye gibi kaynakların, pazar değerleri üzerinden hesaplanan bireysel maliyetlerinin ağırlıklı ortalamasıdır.
• Marjinal Sermaye Maliyeti: Yeni yatırımların finansmanı için kullanılacak olan son birim kaynağın maliyetidir; yatırım kararlarında tarihi maliyet yerine bu güncel maliyet dikkate alınır.
• Vadeye Kadar Getiri: Tahvil ihraç edilerek sağlanan borç finansmanında, tahvilin piyasa fiyatını gelecekteki kupon ve anapara ödemelerine eşitleyen iskonto oranıdır.
• Vergi Kalkanı: Faiz giderlerinin vergi matrahından düşülebilmesi sayesinde borçlanmanın gerçek maliyetini vergi oranı kadar azaltan finansal avantajdır.
• Finansal Varlıkları Fiyatlama Modeli (FVFM): Özsermaye maliyetini; risksiz faiz oranı, hissenin beta katsayısı ve piyasa risk primi değişkenlerini kullanarak sistematik risk bazlı hesaplayan modeldir.
• Gordon Büyüme Modeli: Hisse senedi maliyetini, ödenen son kâr payının beklenen sabit büyüme oranıyla geleceğe taşınması ve cari fiyata bölünmesiyle bulan değerleme yöntemidir.
• İmtiyazlı Pay Maliyeti: Sabit temettü ödemesi taahhüt edilen imtiyazlı hisselerde, dönemlik sabit temettü tutarının payın cari piyasa fiyatına bölünmesiyle elde edilen maliyet oranıdır.
• Faaliyet Riski: İşletmenin satış hacmi, fiyatlar ve maliyet yapısındaki belirsizlikler nedeniyle faaliyet kârında (FVÖK) meydana gelebilecek değişkenliklerin yarattığı risktir.
• Finansal Risk: İşletmenin sermaye yapısında borç kullanması ve buna bağlı sabit faiz giderleri nedeniyle net kârda oluşan ek değişkenlik ve iflas riskidir.
• Optimal Sermaye Yapısı: İşletmenin toplam sermaye maliyetini (AOSM) minimize ederken, toplam şirket değerini maksimize eden borç ve özsermaye bileşim noktasıdır.
• Nakit Bütçesi: İşletmenin gelecekteki nakit giriş ve çıkışlarını tahmin ederek likidite ihtiyacını planladığı araçtır.
• AOSM (WACC): Borç ve özsermayenin sermaye yapısındaki paylarına göre ağırlıklandırılmış ortalama maliyetidir.
• Faaliyet Riski: İşletmenin faaliyet kârındaki değişkenliktir; sabit maliyetlerin oranıyla ilgilidir.
• Finansal Risk: Sermaye yapısında borç kullanılmasından kaynaklanan ek risktir.
• Gordon Modeli: Hisse senedi değerini ve maliyetini beklenen sabit kâr payı büyümesine göre hesaplayan modeldir.

Önemli Formüller